Robert Kubica stał się bardzo popularną postacią i bardzo znaną, jednak jest z nim pewien problem, który sprawia, że „Kubicomania” nie wybuchła z wielkim hukiem. Otóż on sam niespecjalnie zabiega o tę popularność. Nie udziela zbyt wielu wywiadów, w kraju przebywa niezmiernie rzadko, nie wywołuje skandali. Nawet jego oficjalne wypowiedzi są zazwyczaj stonowane i tylko wytrawne ucho może w nich usłyszeć niekiedy delikatną nutkę ironii lub rozpoznać doskonale zawoalowaną zgryźliwość. Przez to nie jest to bohater taki, jak na przykład piosenkarze walczący o tanią popularność czy bohaterowie telenowel, hurtowo zapisujący się na wszelkie kursy tańca i śpiewu, żeby móc tylko załapać się do kolejnej edycji tandetnego show.           Kubica robi to, czego nie potrafi większość wychowanych w naszym kraju sportowców czy celebrytów, a mianowicie skupia się na swojej własnej profesji i wykonuje najlepiej to, co tak świetnie potrafi. Dlatego, choć jego nazwisko jest powszechnie znane, wiedza o nim, o jego życiu prywatnym jest znikoma. Prawdopodobnie tylko nieliczni znajomi z kręgu sportów motorowych mogą o nim coś więcej powiedzieć. Dzięki temu jednak odnosi takie sukcesy, gdyż gdyby zwyczajnie, „po polsku” zaczął rozmieniać się na drobne, zakończyłby swoją karierę o wiele szybciej, niż ją zaczął. Inna sprawa to taka, że zawody z jego udziałem są dla przeciętnego kibica praktycznie dostępne tylko dzięki telewizji. Mało kogo stać na to, aby wybrać się na któreś z Grand Prix, nie mówiąc już o regularnym śledzeniu na żywo jego poczynań. Przez to też szał na jego punkcie nie jest tak wielki, jak można było się tego spodziewać.